Geen etappekoers is spannender, mooier of dramatischer dan de Giro d’Italia. De echte kenners zeggen het zelf: eigenlijk is de Giro mooier dan de Tour. De Giro staat bekend om zijn steile, loodzware beklimmingen, die ieder jaar weer voor spektakel zorgen. De wegwedstrijd door het prachtige Italiaanse landschap kent een rijke geschiedenis, die is ingekleurd door kampioenen als Alfredo Binda, Fausto Coppi en Eddy Merckx, Bernard Hinault, Miguel Induráin, Marco Pantani en Alberto Contador. De geschiedenis, de hartstocht, de cultuur rondom de Giro d’Italia en natuurlijk de wielrenners uit het profpeloton, komen samen in Andiamo!

Menig coureur droomt van het maglia rosa, de leiderstrui in de Giro d’Italia. In de honderd jaar dat de Giro bestaat zijn er slechts vijf Nederlandse renners die het roze mochten dragen: Wim van Est, Gerrit Voorting, Jean-Paul van Poppel, Erik Breukink en Jeroen Blijlevens. Nooit was er een Nederlandse eindoverwinning en slechts twaalf verschillende Nederlanders kwamen in een etappe als eerste over de finish. Johan van der Velde zegevierde drie keer in het puntenklassement en mag zich daarmee de meest succesvolle Nederlander in de Giro noemen.

Andiamo! Een eeuw Giro d’Italia is rijkelijk geïllustreerd en bevat verhalen van onder anderen Bert Wagendorp, Jeroen Wielaert, Erik Brouwer, Léon de Kort en Jan-Cees Butter.

De laatste keer dat Sestriere het toneel was van een memorabele etappe was dat in combinatie met de Colle delle Finestre als nieuwkomer. In 2005 werd daar in een zelden vertoonde thriller de eindzege uitgevochten tussen liefst vier kandidaten: Savoldelli, Simoni, Rujano en Di Luca. Komend vanuit het Val Chisone werd de eindstreep al vroeg gepasseerd, alleen was dat een eerste doorkomst. Het ging verder, omlaag door het Val Susa en vervolgens de loodzware Finestre op met een wegdek van steenslag in de laatste tien kilometer.

            Daar tussen duizenden tifosi en in stralend weer barstte de strijd los. Op de top van de klim was Paolo Savoldelli zijn roze trui virtueel kwijt. Maar ‘Il Falco’ met zijn grote reputatie als daler liep in de afdaling weer op de koplopers in. Vooraan moest Danilo Di Luca zijn inspanningen op de Finestre bekopen met een krampaanval. Er bleef een koppel over dat voor de etappewinst ging: Gilberto Simoni, tweevoudig winnaar van de Giro en in de groene trui van de leider van het bergklassement de Venezolaan José Rujano.

            De laatste zeven kilometer vanaf Pragelato loopt de weg maar 410 meter op, te weinig voor de beide rasklimmers, te meer omdat Savoldelli in de achtervolging collegiale steun kreeg die hij in de klim van zijn eigen ploegmaten moest missen. Simoni kon in de laatste twee kilometer van de 190 in totaal het wiel van de ranke Rujano niet houden. Voor de kleinste coureur van het peloton, maar 1,61 meter lang en 50 kilo zwaar, ging een droom in vervulling: het winnen van een grote bergetappe. Hij zou bijna vergeten dat hij voor een greep naar de macht in het algemeen klassement ook maar 45 seconden tekortkwam, als derde achter Simoni en Savoldelli, die de roze trui wist te behouden met maar 28 seconden voorsprong. Het spiraalvorming traject van deze etappe met de dubbele passage van de Colle di Sestriere en daar tussenin de Colle delle Finestre zou een veelbelovende formule voor de toekomst kunnen zijn. Een compact gebied waar toprenners al hun kwaliteiten moeten aanspreken. Het biedt meer kans op het gewenste spektakel, maar garanties zijn er niet. Kijk maar naar het verleden: Coppi’s bravourestuk over vijf Alpenpassen heeft niemand hem ook maar bij benadering na kunnen doen.